HOMENAGEM: SILVIA AIDA CATALÁN (ARGENTINA)

ELEGÍA DE UN NIÑO GUERRERO



SILVIA AIDA CATALÁN (ARGENTINA)


Al vacío caen, lágrimas cual hojas
que al árbol despojan amargos inviernos
transitan cañadas por otras marcadas
en guerras trazadas por adversos signos.


Ay, astros que dieran pronósticos pétreos
al llegar al mundo tu llanto primero
a quien por tibiezas maternas cubiertos
cambiaron por hielo el paisaje postrero.

Meditando al niño por largos caminos
hambriento en albores, sediento lo encuentro.
Mendigando soles que abriguen refugios
mensajero niño, yaciente te encuentro.

En brazos te llevo marcando mis hiellas
pálido sufriente, frágil testimonio de fríos perpetuos
confinada presa por hombres guerreros que parecen ciegos
por ti y tu iguales, lucha y causa despliegan mis alas,
la universal bandera de tus ruegos.


In: Carícias para mi sombra, poesías, El grillo,2004, p.16)



ELEGIA PARA UM MENINO GUERREIRO


SILVIA AIDA CATALÁN(ARGENTINA)



Ao vazio caem , lágrimas qual folhas
que à árvore despojam invernos amargos
eles traficam canhões estreitos para outro marcado
em guerras localizadas por sinais adversos.


Oh, estrelas que deram pressagiam pétreos
ao chegar para o mundo seu primeiro grito
a quem por talheres maternas cobertas
trocaram para gelo a última paisagem.

Meditando o menino por estradas longas
faminto em albores, sedento o percebo.
Mendigando sois que abriguem refúgios
Menino mensageiro, nascente te encontro.

Em braços eu o levo marcando meu hiellas
pálido, sofrido, testemunho frágil de resfriados perpétuos,
presa limitada para homens em guerra que parecem cegos
para você e seu iguais, luta e causa desdobram minhas asas,



( In: Carícias para mi sombra, poesías, El grillo,2004, p.16)





Elégie pour un GUERRERO ENFANT



SILVIA AIDA CATALAN (ARGENTINE)


chute de vide, qui laisse les larmes
que l'arbre bande hivers
Glens passage marqué par d'autres
mappé à côte dans la guerre des signes.


Oh, les étoiles qui donnent des prévisions de pierre
pour atteindre le monde de votre premier cri
tiédeur dont la mère couverts par
changé le paysage par la dernière glaciation.

Méditer l'enfant pour les longs trajets
faim à l'aube, souffrant de la faim le trouver.
semelles mendicité qui abritent les refuges
coursier, je trouve que vous mentir.

En vérifiant mes bras je vais prendre hiellas
souffrances pâle, froide témoin fragile perpétuelle
mis en prison pour lutter contre des hommes qui semblent aveugles
pour vous et vos pairs, les combats et déployée, car mes ailes
le drapeau universel de vos prières.

(Dans: contact Pour mon ombre, la poésie, le cricket, 2004, p.16)





ELEGIA D'UN NEN GUERRERO



SILVIA AIDA CATALÁN (ARGENTINA)


Al buit cauen, llàgrimes qual fulles
que l'arbre despullen amargs hiverns
transiten canals per altres marcades
en guerres traçades per adversos signes.


Ai, astres que donessin pronòstics petris
en arribar al món el teu plor primer
a qui per tebieses maternes coberts
canviar per gel el paisatge darrer.

Meditant al nen per llargs camins
famolenc a albors, assedegat el trobo.
Pidolant sols per abrigar refugis
missatger nen, jacent et trobo.

En braços et porto marcant meus hiellas
pàl lid sofrent, fràgil testimoni de freds perpetus
confinada presa per homes guerrers que semblen cecs
per tu i el teu iguals, lluita i causa despleguen les meves ales,
la universal bandera dels teus precs.

(In: Carícies per la meva ombra, poesies, El grill, 2004, p.16)





Elegie voor EEN KIND GUERRERO



SILVIA AIDA CATALAN (Argentinië)


Vacuüm vallen, die tranen laat
dat de bittere winters strip boom
Glens paspoort voorzien door andere
in kaart gebracht door elkaar in oorlog tekenen.


Oh, sterren die prognoses steen zal geven
om de wereld te bereiken van uw eerste kreet
lauwheid wie de moeder gedekt door
het landschap veranderd door ijs laatste.

Mediteren het kind voor lange reizen
hongerige bij dageraad, hongerig vinden.
Bedelen zolen die haven schuilplaatsen
boodschappenjongen, vind ik je ligt.

Bij het controleren van mijn armen Ik neem hiellas
lijden bleke, fragiele getuige eeuwigdurende koude
opgesloten in de gevangenis voor de bestrijding van mannen die lijken blind
voor u en uw collega's, vechten en ingezet omdat mijn vleugels
de universele vlag van uw gebeden.

(In: touch Voor mijn schaduw, poëzie, cricket, 2004, p.16)




Elegi For et barn GUERRERO



SILVIA AIDA CATALÁN (ARGENTINA)


Vakuum drop, der efterlader tårer
at den bitre vintre strip træ
Glens passerer præget af andre
kortlagt ved side i krigen tegn.


Åh, stjerner, der giver prognoser sten
at nå verden din første skrig
lunkenhed hvem moderen er omfattet af
ændret landskabet af is sidste.

Meditere barnet til lange transporter
sulten ved daggry, sultne finde den.
Tiggeri såler der havn krisecentrene
bydreng, jeg finder dig liggende.

I kontrollen mine arme jeg vil tage hiellas
lidelse bleg, skrøbelige vidne evig kulde
begrænset i fængsel for at bekæmpe mænd, der synes blinde
for dig og dine kammerater, kampe og indsat, fordi mine vinger
den universelle flag jeres bønner.

(I: røre For min skygge, poesi, cricket, 2004, s. 16)

MOMENTO DISCENTE: A IMPORTÂNCIA DE LER E ESCREVER- JULIANA DA SILVA MARQUES (BRASIL)*

Foto: Mayuko






A IMPORTÂNCIA DE LER E ESCREVER


JULIANA DA SILVA MARQUES (BRASIL)


A importância da leitura e da escrita hoje em dia em nossas vida é enorme, porque sem a leitura e a escrita ninguém poderá ter um futuro promissor.
Ao escrever as pessoas podem descobrir mais atividades ou diferentes modos de pensar. É muito bom e interessante ler e escrever, porque as pessoas podem aprender inúmeras coisas através da leitura e da escrita, inclusive interpretar com afinada qualidade.
É gratificante ler e aprender cada dia mais e mais, e com a leitura e a escrita, reelaboramos os nossos projetos de vida, por isso é muito importante ler e escrever.






ZNACZENIE czytania i pisania


JULIANA Marques da Silva (Brazylia)


Znaczenie czytania i pisania dziś w naszym życiu jest ogromna, bo bez czytania i pisania nikt nie mógł obiecującą przyszłość.
Kiedy ludzie piszący mogą dowiedzieć się więcej działań lub sposobów myślenia. To jest bardzo dobra i ciekawa, czytać i pisać, bo ludzie mogą nauczyć się wielu rzeczy w pisaniu i czytaniu, w tym w wyrafinowane jakości.
Jest to dla nas znaczy czytać i uczyć się codziennie więcej i więcej, czytania i pisania, przeprojektowany nasze projekty życia, więc bardzo ważne jest, aby czytać i pisać.





LA IMPORTANCIA DE LA LECTURA Y ESCRITURA


JULIANA Marques da Silva (Brasil)


La importancia de leer y escribir hoy en día en nuestras vidas es enorme, ya que sin la lectura y la escritura no se podría tener un futuro prometedor.
Cuando la gente que escribe puede encontrar más actividades o formas diferentes de pensar. Es muy bueno e interesante leer y escribir, porque la gente puede aprender muchas cosas mediante la lectura y la escritura, incluyendo jugar con una calidad refinada.
Es gratificante leer y aprender cada día más y más, y de la lectura y la escritura, rediseñado nuestros proyectos de vida, así que es muy importante leer y escribir.



L'IMPORTANCE DE LA LECTURE ET ÉCRITURE


JULIANA Marques da Silva (Brésil)


L'importance de la lecture et l'écriture d'aujourd'hui dans notre vie est énorme, parce que sans la lecture et l'écriture ne pouvait avoir un avenir prometteur.
Quand les gens d'écriture, on trouve davantage d'activités ou de modes de pensée différents. Il est très bonne et intéressante lecture et d'écriture, parce que les gens peuvent apprendre beaucoup de choses en lecture et en écriture, y compris en jouant avec une qualité raffinée.
Il est réconfortant de lire et d'apprendre chaque jour de plus en plus, et de la lecture et l'écriture, une refonte de notre projet de vie, il est donc très important de lire et écrire.


HET BELANG van lezen en schrijven


JULIANA Marques da Silva (Brazilië)


Het belang van lezen en schrijven vandaag in ons leven is enorm, want zonder het lezen en schrijven niemand kon een veelbelovende toekomst hebben.
Bij het schrijven van mensen kunnen vinden meer activiteiten of andere manieren van denken. Het is zeer goede en interessante lezen en schrijven, want mensen kunnen veel dingen leren door het lezen en schrijven, inclusief het spelen met een verfijnde kwaliteit.
Het is verheugend om te lezen en elke dag meer en meer te leren en lezen en schrijven, onze vernieuwde LIFE-projecten, dus is het zeer belangrijk om te lezen en schrijven.



IRAKURKETA ETA IDAZKETA GARRANTZIA


Juliana MARQUES DA SILVA (Brasil)


irakurtzeko eta idazteko gaur gure bizitzan duen garrantzia izugarria da, ez delako irakurtzeko eta inork ez etorkizun oparoa izan dezake idatziz.
Idazterakoan pertsona jakiteko gehiagori eman ahalko jarduerak edo pentsatzeko modu desberdina da. oso ona eta interesgarria da, irakurtzen eta idazten, jendeak gauza asko ikasi duelako eta irakurtzeko eta idazteko, kalitatea finduak jokatzen barne.
irakurri eta ikasteko egunero gero eta gehiago da atsegina, eta irakurketa eta idazketa, birmoldatu gure bizitza proiektu, beraz oso garrantzitsua eta irakurri, idatzi da.

HOMENAGEM: PALABRA - DANIEL BROGIN (ARGENTINA)

Foto: O poeta Daniel Brogin (Argentina)




PALABRA





Existe una palabra
reprimida por el silencio,
que recorre los caminos
sinuosos del sentimiento.

Suele ser tímida
o fogosa por atrevimiento,
se refugia en las sombras
esperando su momento.

Se eleva hasta los cielos
flotando en lo incierto,
sintiéndose avergonzada
si falla en su intento.

Es dulce su esencia
y suave su descubrimiento
muchos la vociferan
otros la guardan en secreto.

Seguro ya te diste cuenta
a qué palabra me refiero,
ella siempre te enamora
y se llama...¡Te quiero...!






PALAVRA


DANIEL BROGIN (ARGENTINA)



Há uma palavra
suprimida pelo silêncio,
que trafega nas estradas
sentimento sinuoso.

Tende a ser tímida
ou impetuosa por atrevimento,
refugia-se nas sombras
passando o tempo.

Eleva-se para o céu
flutuando na incerteza
sente vergonha
se falhar em sua tentativa.

É doce sua essência
e suave sua descoberta
muitos vociferam-na
outros a mantêm em segredo.

Com certeza, já te deste conta
a que palavra me refiro
ela sempre te enamora
e chama-se ... eu te amo ...!




(Tradução: Vanda Lúcia da Costa Salles (Brasil)



BROGIN, DANIEL (Seudónimo LENIDA): Nació en Río Tercero en 1953. En 1979 se radica en Hernando-Córdoba. Empezó a escribir en 1996. Público cinco libros de “100 poesías de amor” Volúmenes I, II, III, IV y V. 2008: “Días de Amor” 365 poesías de Amor. 2010:”Cuándo florecen los cactus”. Editó un Cd “Homenaje al Amor” con letra, música e interpretación del autor. Es miembro de : *Comunidad de Escritores y Poetas-Argentina; *La Voz de la Palabra Escrita Internacional España e Hispanoamérica ; *Poetas del Mundo-Chile; *Todas las Artes y Artistas Unidos España y *Artisti Senza Frontieri-Italia


*

HOMENAGEM: EL AMOR Y EL DESAMOR, MARIA ACHINA (ARGENTINA)*

Foto: Acervo do T.A.A.R.





EL AMOR Y EL DESAMOR.



MARIA ACHINA (ARGENTINA)






El amor se encuentra en el sitio menos pensado.
Le basta un banco de una plaza.
Los arboles que trepan al cielo,
como aquel pino
testigos de nuestros sentimientos.
El perfume a sándalo,frutilla, menta,
igual a esa mezcla de aromas que rociaba tu cuerpo.
Los pájaros como todos los pájaros
que me revolotean.
Nutrida yo de todas las sensaciones.
Las mariposas,
como que aquellas que anidan en flores
y emergían de mi boca
Plena,
Todo se alejó de mi.
El desamor también se encuentra en el sitio menos pensado.
Le basta un banco de una plaza.
Los solitarios árboles que trepan el cielo.
El viento huracanado que despega todo amor.
El perfume ácido del sándalo, las frutillas y la menta.

A mi corazón, le cayeron copos de nieve.
Me torné caracol.

Ahora busco el silencio
y un lago armonioso.





O AMOR E O DESAMOR


MARIA ACHINA (ARGENTINA)


Tradução: Vanda Lúcia da Costa Salles (Brasil)


O amor está no lugar menos esperado.
Basta-lhe um banco numa praça.
As árvores que sobem ao céu,
como aquele pinheiro
testemunha de nossos sentimentos.
O perfume de sândalo, morango, hortelã,
igual a essa mistura de aromas que pulverizou o seu corpo.
Aves como todas as aves
Eu pairo.
Nutrida de todas as sensações.
Borboletas,
tais como as que nidificam em flores
e emergem de minha boca
Inteira,
Todos se afastaram de mim.
O desamor também é encontrado no lugar menos esperado.
Basta-lhe um banco em uma praça.
As árvores solitárias que sobem ao céu.
O vento furacão que arranca todo o amor.
O perfume ácido de sândalo, morangos e hortelã.

Ao meu coração caiu flocos de neve.
Tornei-me caracol.

Agora eu busco o silêncio
e um lago harmonioso.




*MARIA ACHINA: Nació en el año 1967, en Córdoba- Argentina .Estudió Analista Programadora, realizó cursos de Computación. EstudióItaliano. Es poeta. Integra el Grupo Poético “El Ático”, coordinado por la Escritora Livia Hidalgo. En año 2009 obtuvo o la 9na Mención:” III Encuentro de Arte y Literatura de Puente de Palabras del Mercosur” con el Poema Una Mujer, donde fue publicado en la Antología Es colabora permanente de la revista digital “ Basta Ya” . Actualmente es Socia de S.A.L.A.C (Sociedad Argentina de Letras, Artes y Ciencias) y asociada y colaboradora de A.P.I (Artistas y pensadores Independientes).

MOMENTO DISCENTE: NEBE - A EMOÇÃO DO MUNDO- VANDA LÚCIA DA COSTA SALLES

NEBE- A EMOÇÃO DO MUNDO




A nave mergulhou no espaço infinito. . . e pousou nesse mundo tão nosso, já inóspito. Era amarela. Toda girassol. Estrelas cintilavam de suas pontas. Todas as cores piscavam. Ora laranja, ora violeta, ora anil. Sementeava comida e água para o menino Você e o Beija-flor Arlequim.
Nebe - a emoção do mundo era do outro mundo. Daquele mundo que a gente sonha e imagina quando rodopia um pião desejado no chão batido da terra. E sente que tudo é possível de acontecer na vida. Tanto que parece que todas as pipas do mundo estão entrelaçadas no céu, a espera que alguém venha a torá-las.
Quando todas as cores piscavam, o Beija-flor Arlequim pulava inebriado e o menino Você pensava pensar. Quando juntos, olhando o sol, a chuva, as estrelas, o mar . . . e um barquinho que surgira do nada, sorriam de tudo. Principalmente, das coisas óbvias. Como saber que a água é necessária a todos. E um beijo de mãe enternece o que de mais fundo existe em nós.
Assim, Nebe chegou tão de mansinho e falou ao menino Você que uma invasão estranha, mais muito estranha, estava acontecendo em seu planeta Mercúrio. E prejudicava o povo. O que acontecia? O quê?
O preto ficou branco, o verde desapareceu, a sensibilidade esqueceu o azul , o vermelho emudeceu e o amarelo desbotara-se em tristeza. Para o menino Você tudo ganhou significado (falta de percepção acontecia ). Intuiu no verbo a leitura, leia mais, pense mais. O bastante para ser a liberdade da escolha em seu pensar. Um pensamento-idéia surgiu. O toque fora ativado.
Com o diálogo estendido no elástico espaço descobriu. Nebe busca o menino Você, porque só Você possui a magia da cor de um coração tão suavemente em esperança.



( In: ENTRE O ABISMO E A MONTANHA -CONTOS CURTOS- VANDA LÚCIA DA COSTA SALLES )




Nebe-THRILL OF THE WORLD




Statek zatonął w przestrzeni kosmicznej. . . i wylądował na tym świecie, aby nasze już nieprzyjazny. Był żółty. Wszystkie słonecznika. Gwiazdy błyszczały z ich porad. Wszystkie kolory błysnęło. Teraz Orange, teraz fioletowy, indygo teraz. Seed żywności i wody dla Ciebie i chłopiec Hummingbird Harlequin.
Nebe - z emocji świat był z innego świata. To świat, że marzymy i wyobraź sobie, gdy chcesz top spiny na podłodze z ubitej ziemi. I czuje, że wszystko jest możliwe, aby się w życiu. Tak bardzo, że wydaje się, że wszystkie latawce na świecie są ze sobą związane w niebie, czekając na kogoś, kto je Tory.
Kiedy wszystkie kolory zabłysły, Hummingbird Harlequin pijany i chłopak wyskoczył że myślisz. Kiedy razem, patrząc na słońce, deszcz, gwiazdy, morza. . . i łodzi, które pojawiły się znikąd, śmiech. Głównie, oczywiste rzeczy. Jak się dowiedzieć, że woda jest w ogóle potrzebne. A matki pocałunek, który topi się z głębszych w nas.
Tak więc, Nebe przyszedł i mówił tak cicho, że chłopiec się obcego okupanta, o wiele bardziej dziwnego dzieje się na Merkurego. A pokrzywdzonym. Co się stało? Co?
Czarny był biały, zielony ma, wrażliwość zapomniałem niebieski, czerwony i żółty wyciszony odeszły w smutku. Dla chłopca masz sens wszystkiego (brak percepcji chodzi). Sensed na czasownik czytania, więcej, więcej myśleć. Wystarczy być wolność wyboru w swoim myśleniu. Przemyślany pomysł powstał. Dotknij wyłączona.
Rozszerzony dialog z elastycznej przestrzeni odkryte. Nebe szukać chłopca, bo tylko Ty masz magia koloru serce tak delikatnie w nadziei.



(W: przepaść między góry i SHORT STORIES LUCIA-VANDA SALLES COSTA DA)


Nebe-các hộp của THẾ GIỚI




Tàu vũ trụ chìm trong vũ trụ. . . và hạ cánh trong thế giới này như vậy khắc nghiệt của chúng tôi. Là màu vàng. Tất cả các hướng dương. Sao lấp lánh với lời khuyên của họ. Tất cả các màu sắc nhảy. Bây giờ da cam, bây giờ màu tím, màu chàm bây giờ. Hạt giống thực phẩm và nước cho bạn và các cậu bé Hummingbird Harlequin.
Nebe - các hộp của thế giới là của một thế giới khác. Đó là thế giới mà chúng ta ước mơ và tưởng tượng khi bạn muốn một đầu quay trên tầng của trái đất bị đánh đập. Và ông cảm thấy mọi thứ có thể xảy ra trong cuộc sống. Vì vậy, nhiều để nó xuất hiện rằng tất cả những diều trên thế giới được hòa quyện vào nhau trên bầu trời, chờ đợi một ai đó để Torah chúng.
Khi tất cả các màu sắc nhảy, các Harlequin Hummingbird say rượu và các cậu bé đã nhảy nghĩ bạn nghĩ. Khi cùng nhau, nhìn chằm chằm vào cơn mưa, mặt trời, sao, biển. . . và một chiếc thuyền đó đã xuất hiện ra khỏi hư không, mỉm cười tất cả. Chủ yếu, những rõ ràng mọi thứ. Làm thế nào để biết nước đó là cần thiết ở tất cả. Và một người mẹ của nụ hôn nóng chảy từ sâu trong chúng ta.
Như vậy, Nebe đến và nói chuyện nhẹ nhàng như vậy mà cậu bé cho bạn một kẻ xâm lược nước ngoài, nhiều hơn nữa lạ đã xảy ra trên hành tinh Mercury của bạn. Và những người bị hại. Điều gì đã xảy ra? Gì?
Các màu đen là màu trắng, xanh lá cây đã biến mất, độ nhạy quên màu xanh, đỏ và màu vàng nhạt dần vào nỗi buồn tắt. Đối với cậu bé, bạn có nghĩa là tất cả mọi thứ (thiếu nhận thức đang diễn ra). Đọc cảm nhận ở động từ, chi tiết, suy nghĩ nhiều hơn nữa. Đủ để được tự do lựa chọn trong suy nghĩ của họ. Một ý tưởng nảy sinh suy nghĩ. Các vòi nước tắt.
Mở rộng đối thoại với không gian đàn hồi được phát hiện. Nebe Bạn tìm kiếm các cậu bé, bởi vì chỉ có bạn mới có sự kỳ diệu của màu sắc của một trái tim rất nhẹ nhàng vào hy vọng.



(Trong: THE GAP GIỮA NÚI VÀ LUCIA CÂU CHUYỆN-Vanda SHORT Salles DA COSTA






מנבי, את הריגוש של העולם




החללית צנח בחלל העמוק. . . ונחת בעולם הזה כל כך עוינת כבר שלנו. היה צהוב. כל חמניות. הכוכבים נצצו עם טיפים שלהם. הצבעים כל הבזיקו. עכשיו אורנג ', עכשיו סגול, אינדיגו עכשיו. זרעים מזון ומים בשבילך ובשביל הילד הקוליברי ארלקינו.
מנבי - את הריגוש של העולם היה עולם אחר. זה העולם שאנו חלום לדמיין כאשר ברצונך העליון ספינים על רצפת עפר כבוש. והוא מרגיש שהכל אפשרי לקרות בחיים. עד כדי כך נראה כי כל עפיפונים בעולם שזורים בשמיים, מחכה שמישהו התורה אותם.
כאשר כל הצבעים הבזיק, שיכרה את ארלקינו הקוליברי והילד קפץ חשבתי שאתה חושב. כאשר יחד, בוהה בגשם השמש, הכוכבים, את הים. . . וסירה שהופיע משום מקום, מחייך כל. בעיקר, הדברים ברורים. כיצד יודעים כי מים הוא צורך בכלל. וגם אמא של נשיקה שנמס מ עמוק בתוכנו.
לפיכך, הגיע מנבי ודיבר בקול חרישי כל כך את הילד לך הפולש הזר, הרבה יותר מוזר קורה על הפלנטה מרקורי שלך. ואנשים נפגעים. מה קרה? מה?
שחור היה לבן, ירוק הוא נעלם, רגישות שכח הדהוי כחול, אדום וצהוב מושתק לעצבות. עבור הנער לך משמעות הכל (חוסר תפיסה קורה). חשתי בקריאה הפועל, לקרוא יותר, חושב יותר. מספיק כדי להיות חופש הבחירה בחשיבה שלהם. הרעיון, המחשבה התעוררה. הקש על כבוי.
דיאלוג ממושך עם המרחב אלסטי גילה. מנבי את החיפוש הנער, כי רק לך יש את הקסם של צבע של לב כל כך בעדינות לתוך תקווה.



(ב: הפער בין ההר SHORT לוסיה סיפורים ונדה SALLES קוסטה DA)





Nebe-τη συγκίνηση του ΚΟΣΜΟΥ




Το διαστημικό σκάφος βυθίστηκε στο βαθύ διάστημα. . . και προσγειώθηκε σε αυτόν τον κόσμο, ώστε ήδη αφιλόξενη μας. Ήταν κίτρινο. Όλα ηλιέλαιο. Αστέρια έλαμπαν με τις άκρες τους. Όλα τα χρώματα λάμπουν. Τώρα Orange, τώρα βιολετί, λουλακί τώρα. Οι σπόροι τρόφιμα και νερό για σας και το αγόρι Hummingbird Harlequin.
Nebe - η συγκίνηση του κόσμου ήταν του άλλου κόσμου. Αυτόν τον κόσμο που ονειρευόμαστε και να φανταστείτε, όταν θέλετε μια κορυφαία γυρίσματα για το δάπεδο από πατημένο χώμα. Και αισθάνεται ότι όλα είναι πιθανά να συμβούν στη ζωή. Σε τέτοιο βαθμό που φαίνεται ότι όλες οι χαρταετούς στον κόσμο συνυφασμένα στον ουρανό, περιμένοντας κάποιον να τους Τορά.
Όταν όλα τα χρώματα έλαμψε, η Hummingbird Harlequin inebriated και το αγόρι πήδηξε σκέψης νομίζετε. Όταν μαζί, κοιτάζοντας τον ήλιο, τη βροχή, τα αστέρια, η θάλασσα. . . και ένα σκάφος που είχε εμφανιστεί από το πουθενά, χαμογελώντας όλοι. Κυρίως, τα προφανή πράγματα. Πώς να γνωρίζουν ότι το νερό είναι απαραίτητο σε όλα. Και μιας μητέρας φιλί που λιώνει από βαθύτερα μέσα μας.
Έτσι, Nebe ήρθε και μίλησε τόσο μαλακά ότι το αγόρι σας ένα ξένο εισβολέα, πολύ πιο περίεργο συνέβαινε στον πλανήτη Ερμή σας. Και ο λαός ζημιωθούν. Τι συνέβη; Τι;
Το μαύρο ήταν άσπρο, το πράσινο έχει φύγει, η ευαισθησία ξέχασε το μπλε, κόκκινο και κίτρινο σίγαση εξασθένισε σε θλίψη. Για το αγόρι που πήρατε έννοια πάντα (έλλειψη αντίληψης σε εξέλιξη). Ανιχνεύονται στο ρήμα ανάγνωση, διαβάστε περισσότερα, σκεφτείτε περισσότερο. Φτάνει να είναι η ελευθερία επιλογής στον τρόπο σκέψης τους. Μια σκέψη-ιδέα προέκυψε. Η βρύση απενεργοποιημένο.
Εκτεταμένος διάλογος με τις ελαστικές χώρο ανακαλύφθηκαν. Nebe κάνετε αναζήτηση στο παιδί, γιατί μόνο εσείς έχετε τη μαγεία του χρώματος του μια καρδιά τόσο ήπια στην ελπίδα.



(Σε: το χάσμα ανάμεσα στο βουνό και ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ LUCIA ΙΣΤΟΡΙΕΣ-Vanda Σάλες DA COSTA)

HOMENAGEM: JEANINE BAUDE (FRANÇA)*

Foto: Bandeira da França





ÎLE CORPS OCÉAN


Jeanine Baude (FRANÇA)


Sans agir sans
commune mesure

De l’océan ou du désert tu te risques
les soies habillent les corps

Au bout des tiges le sel
Les forêts d’agapanthes
aurifères les saxifrages

La lumière de l’île sépare la marche insomniaque et
les voûtes se penchent
à cru comme sur
une robe

Matin où la fenêtre océan devient impasse




OCEANO DE CORPO DE ILHA



Sem agir sem
comparação


Do oceano ou no deserto você risca
sedas vestem os corpos


Ao término do sal de talos
as florestas de agapanthes
auríferas as sequoias


A luz da ilha separa o passeio insone e
os arcos dobram
para vindima como em
um vestido


Manhã onde da janela o oceano se torna beco sem saída


(Tradução: Vanda Lúcia da Costa Salles)


Tombeau pour Tristan


Jeanine Baude (FRANÇA)

A Tristan Corbière


Le revenant, s’il en est sur la Terre, serait
Noir de suie, impeccablement sot et riant
De la foudre venue sur lui se déliant
Amère peur d’être le seul, le roturier

L’épitaphe tenue à bout de bras, soldée
Comme carême, jours maigres, sérénades.
L’impudeur, la pluie, la nuit, la bousculade
Jetés à l’encan, la vérole, les jours niais.

Laissez dormir l’idiot, le chantre, l’enragé
Pourquoi tout ce tracas, ces fanfaronnades ?
L’éternel féminin berce son corps usé.

Qu’on se le dise dans les ports. A la parade
Matelots, sans-logis, riches d’avoir été
De fiers crapauds enrubannés d’une ballade.


(édition
printemps des poetes 2005 )


*Jeanine Baude:Poète et critique, née le 18 octobre 1946 à Eyguières dans les Bouches du Rhône. D.E.A de Lettres Modernes (Aix-en-Provence U1). D.R.H. dans une entreprise privée pendant plus de vingt années. Actuellement vit et travaille à Paris. Originaire des Alpilles, elle a suivi la route des rocs d’est en ouest et revient depuis Saint-Rémy de Provence et Cassis, des Hautes-Tatras à la Pointe de Pern, d’Ouessant à New York sur le lieu de houle intime : le poème. Elle aime à dire « J’écris avec mon corps, je marche avec mon esprit » ou bien « Je commets le délit d’écriture » ainsi explorer l’indéfinissable champ.

MOMENTO DISCENTE: PRETA FLOR-RAYANE BATISTA MENEZES PINTO (BRASIL)

Foto: Figueira Centenária, Praia do Centro (Rio das Ostras-RJ)




RAYANE BATISTA MENEZES PINTO (BRASIL)



PRETA FLOR

Há boatos de profissionais em Biologia, que afirmam que daqui a uns 20 anos o petróleo irá renascer de uma flor ainda não reconhecida. Uma flor rara, da cor preta reluzente.
Com isso, os boatos chegaram até aos médicos mais famosos. Eles ficaram curiosos com a tal flor rara, pois sabem que uma espécie rara tem alguma melhoria para alguma doença ainda desconhecida. Então, os médicos resolveram aprimorar-se nesse assunto.
Um dia normal de trabalho, os biólogos estavam estudando a chance dessa flor ter algo a oferecer para a humanidade, além do petróleo, claro. No começo da tarde, o telefone toca:
- Boa tarde, aqui é do escritório de biología.
- Boa tarde, aqui é o Dr. Elano, sou aprimorado em medicina e estudos futurísticos. Gostaria de saber se essa tal flor pode ajudar a medicina…
- Ah, sim!!!! Venha ao meu laboratório um dia desses, e vamos estudar esta possibilidade…
- Pois bem, confirmado.
Assim foi feito, o Dr. Elano e o Biólogo Eduardo Marinho começaram a pesquisar uma possível cura do autismo. Todos ficaram bem surpresos quando souberam que àquela flor, possivelmente, estava na Amazônia.
Um ato foi esquecido por eles, esta flor, e esta possível cura só seria viável daqui a vinte anos. Uma pena, para os nossos doutores… Entretanto, eles estavam determinados a achar a cura do autismo, então, deixaram tudo escrito e documentado em papel para a próxima geração. Eles querem mesmo achar a cura do autismo, e essa Preta Flor é o caminho para essa descoberta.




* Conto selecionado para a ANTOLOGIA DO ENLACE-MPME: MUSEU PÓS-MODERNO DE EDUCAÇÃO